Να τρέξω στους δρόμους ξανά,να τρέχω χωρίς να αρνιέμαι
της θάλασσας το γαλάζιο, το φως που μας ντύνει.
Να τρέξω στους δρόμους,, να σταθώ να μας δω
να μας αναγνωρίσω.
Διαφέρουν οι λέξεις από τότε που ξανάρχισα  να παίζω μαζί τους,
χαμογελούν , κλαιν, αναστενάζουν , στριφογυρίζουν ανάμεσα στo σωστό το λάθος,
ενδιάμεσα δεν υπάρχουν ,μονάχα παύσεις λογικής που προσπαθούν απεγνωσμένα να καταλάβουν το χώρο που δικαιωματικά  τους αναλογεί..